نگرش زائرین آستان قدس رضوی نسبت به مردم مشهد با رویکرد توسعه گردشگری شهرهای مذهبی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد

2 استادیار جامعه‌شناسی علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد

10.22034/fakh.2020.229298.1401

چکیده

گسترش گردشگری در مناطق مختلف سبب شده گردشگری به‌منزله بزرگ‌ترین صـنعت جهـان معرفـی شود. فضای مناسب گردشگری منجر به رشد اقتصاد منطقه و ناحیه‌ می‌شود و بازتولید آن بر سازوکارهای فرهنگـی و رفتارهای مردم در منطقه تأثیرگـذار اسـت. روش تحقیق این پژوهش پدیدارشناسی است. برای جمع‌آوری داده‌ها نمونه‌گیری از 37 مشارکت‌کننده که بین سنین 19 تا 65 سال بودند، مصاحبه نیمه­ساختاریافته گرفته‌ شده است و برای تحلیل داده­ها از روش تحلیل تماتیک استفاده شد. یافته‌ها در زمینه بسترهای معنایی شامل 30 گزاره مرتبط با نگرش زائران را نشان می‌دهد که به پنج زیرمضمون معنایی تقلیل یافتند و در سه حوزه طبقه‌بندی شدند. این سه حوزه عبارتند از نگرش فردی (سامانه‌ی بودن نگرش)، خانواده (چرخشی بودن عوامل شکل‌دهنده به نگرش) و جامعه (روابط ساختاری میان بسترهای معنایی که نگرش را تداوم می‌بخشند). توجه به نگرش زائران و نسبت آن با گردشگری منطقه، نقش کلیدی در برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری‌های فرهنگی- اجتماعی دارد که در این زمینه باید به روابط ساختاری، چرخشی و چند علتی توجه شود.

کلیدواژه‌ها