نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 علوم تربیتی دانشگاه بیرجند

2 گروه علوم تربیتی. دانشگاه بیرجند

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی عزت‌نفس سازمانی در رابطه‌ بین سایش اجتماعی و سکوت سازمانی انجام گرفت. روش پژوهش، توصیفی – همبستگی با تاکید بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل اعضای هیأت علمی دانشگاه بیرجند در سال تحصیلی 98-97 به تعداد 323 نفر بود که با استفاده از جدول مورگان حجم نمونه 175 نفر برآورد گردید و گزینش آنان با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده صورت گرفت. برای سنجش متغیر سکوت سازمانی از پرسشنامه ونداین و همکاران (2003)، برای سنجش سایش اجتماعی از پرسشنامه دافی (2002) و برای سنجش عزت-نفس سازمانی از پرسشنامه پیرس و همکاران (1989) استفاده شد. ضریب پایایی پرسشنامه‌ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی و به ترتیب برابر با 93/0، 95/0 و 96/0 برآورد گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها به کمک دو نرم-افزار SPSS و Amos صورت پذیرفت. نتایج پژوهش نشان داد که روابط بین متغیرهای پژوهش در سطح 05/0 معنادار بود به گونه ای که با افزایش یک انحراف استاندارد در نمره سایش اجتماعی، سکوت سازمانی 27/0 انحراف استاندارد افزایش خواهد یافت و با افزایش یک انحراف استاندارد در عزت نفس سازمانی، سکوت سازمانی 34/0- انحراف استاندارد کاهش خواهد یافت. علاوه بر آن عزت‌نفس سازمانی نقش میانجی بین سایش اجتماعی و سکوت سازمانی ایفا می‌کند. الگوی معادلات ساختاری از برازش خوبی برخوردار بود و همه شاخص‌های برازش الگو در دامنه قابل قبول قرار داشتند. نتایج حاکی از آن بود که سایش اجتماعی باعث کاهش عزت‌نفس‌سازمانی می‌شود و کاهش عزت نفس، رفتارهای ناسالم سازمانی از جمله سکوت را افزایش خواهد داد. بنابراین لازم است سازمانها، راهکارهای عملی جهت کاهش سایش اجتماعی اندیشیده و پیاده سازی کنند تا از طریق بهبود تعاملات بین فردی، سکوت سازمانی را رفع کنند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Mediating role of organizational self-esteem in relation between social undermining and organizational silence among faculty members of Birjand University

چکیده [English]

The aim of this study was to investigate the mediating role of organizational self-esteem in the relationship between social undermining and organizational silence. Method of research was descriptive-correlational. The statistical population of the study included 323 faculty members of Birjand University in the academic year of2017-2018. The sample size was estimated at 175 people using Morgan table and their selection was done using simple random. In order to measure the organizational silence variable, the questionnaire Vendine et al. (2003) used the Duffy questionnaire (2002) to measure social undermining and Peers et al (1989) questionnaire was used to measure organizational self-esteem. The reliability of the questionnaires was verified using Cronbach's alpha coefficient and was 0/93,0/95 and 0/96. Data analysis was performed at descriptive and inferential levels (Pearson correlation, analysis of variance and structural equation modeling). It was done with the help of SPSS and Amos software. The results showed that the relationships between research variables were significant at the level of 0.05 . So by increasing a standard deviation in the score of social undermining, organizational silence will increase by 0.27 standard deviation and by increasing a standard deviation in organizational self-esteem. , Organizational silence 0.34 - Standard deviation will be reduced. In addition, organizational self-esteem plays a mediating role between social undermining and organizational silence. The pattern of structural equations had a good fit and all the fit indices of the pattern were in the acceptable range. According to the research findings, it can be said that, since abrasive behaviors lead to an increase in unhealthy behaviors and thus reduce positive and constructive interactions, so organizations, including universities, need to reduce and eliminate this Behaviors try.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Organization Based Self-Esteem
  • Social Undermining
  • Organizational Silence
  • Birjand University
  • Faculty Members