اخوت، احمد (1371). دستور زبان داستان. اصفهان: فردا.##باقری، نرگس (1378). زنان در داستان. تهران: مروارید.##برفر، محمد (1388). آینه جادویی خیال (پژوهشی در قصه های پریان). تهران: امیرکبیر.##بیات، حسین (1389). "محوریت قهرمانان زن در قصه های عامیانه". فصلنامه نقد ادبی، سال سوم، ش 11 و 12 (پاییز و زمستان): 87-115.##پراپ، ولادیمیر (1368). ریخت شناسی قصه های پریان. ترجمه فریدون بدره ای. تهران: توس.##حسینی، مریم (1393). ریشه های زن ستیزی در ادبیات کلاسیک فارسی. تهران: چشمه.##خدیش، پگاه (1391). ریخت شناسی افسانه های جادویی. تهران: علمی و فرهنگی.##خزاعی، حمیدرضا (1385). افسانه های خراسان جنوبی (بیرجند)، ج 9. مشهد: ماه جان.##دریابندری، نجف (1380). افسانه ی اسطوره (شرح چند نظریه در افسانه شناسی و نقد یک اصطلاح). تهران: کارنامه.##دوبوار، سیمون (1384). جنس دوم. ترجمه قاسم صنعوی. تهران: توس.##ستاری، جلال (1390). سیمای زن در فرهنگ ایران. تهران: مرکز.##سجادپور، فرزانه (1387). فسون فسانه (تحلیل و بررسی افسانه های عامیانه ایرانی). تهران: سپیده سحر.##شمیسا، سیروس (1389). انواع ادبی. تهران: میترا.##کمپبل، جوزف (1387). قهرمان هزارچهره. ترجمه شادی خسروپناه. مشهد: گل آفتاب.##مازرلف، اولریش (1391). طبقه بندی قصه های ایرانی. ترجمه کیکاووس جهانداری. تهران: سروش.##مشهدی، محمدامیر؛ گلشنی، مقداد (1394). "ریخت شناسی حکایت های عاشقانه: نقش مکر زنان در هزار و یک شب بر پایه ی نظریه ی روایی پراپ". کهن نامه ادب پارسی، سال ششم، ش 3 (پاییز): 1-24.##میرصادقی، جمال (1360). قصه، داستان کوتاه، رمان. تهران: آگه.##هارلند، ریچارد (1382). درآمدی بر نظریه ادبی از افلاطون تا بارت. ترجمه علی معصومی و دیگران. تهران: چشمه.##