آیت اللهی، حبیب الله (1380). تاریخ هنر. تهران: بین المللی الهدی.##-اردلان، نادر؛ بختیار، لاله (1382). حس وحدت. تهران: خاک.##-تصوری، محدثه؛ علایی، علی؛ تقی پور، ملیحه (1392). "تأثیر ایوان ها بر تعادل آب و هوایی خانه های سنتی (با نگاهی تحلیلی به خانه های منطقی نژاد، محتشم و فروغ الملک در شیراز) ". در: مجموعه مقالات دومین همایش ملی اقلیم، ساختمان و بهینه سازی مصرف انرژی (با رویکرد توسعه پایدار). تهران: سازمان بهره وری انرژی ایران: 1-10.##-تقوی، محمدرضا (1363). معماری شهرسازی و شهرنشینی ایران در گذر زمان. تهران: یساولی.##-جوادی، آسیه (1363). معماری ایران به قلم 33 پژوهشگر ایرانی. تهران: مجدد.##-دشتی هشجین، آمنه (1389). "روند تغییرات نما در دوره قاجار". در: مجموعه مقالات همایش همایش داخلی معماری و شهرسازی معاصر. گنبد کاووس: دانشگاه آزاد اسلامی واحد گنبد کاووس: 1-7.##-دهخدا، علی اکبر. لغت نامه، ج1. ذیل "ایوان".##-روشندل، زهرا (1394). "بازشناسی تاریخ معماری نهبندان در دوره قاجار با تکیه بر پژوهش باستان شناختی خانه های تاریخی". پایان نامه کارشناسی ارشد باستان شناسی، دانشکده هنر، دانشگاه بیرجند.##-زرگر، اکبر (1390). درآمدی بر شناخت معماری روستایی ایران. تهران: دانشگاه شهید بهشتی.##-زعفرانلو، رقیه؛ مال اندوز، طاهره؛ علی آبادی، مهدی (1382). " گزارش های پیشنهادی ثبتی خانه های تاریخی نهبندان". بیرجند: اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی [چاپ نشده].##-زمرشیدی، حسین (1378). نقش آجر و کاشی در نمای مدارس ایران. تهران: زمرد.##- ------ (1387).  طاق و قوس در معماری ایران. تهران: شرکت عمران و بهسازی شهری ایران.##- ساریخانی، مجید (1382). بررسی باستان شناسی، معماری و شهرسازی شهرستان ملایر در دوره قاجار. ملایر: علم گستر.##- شاطریان، رضا (1390). اقلیم و معماری. تهران: سیمای دانش.##- فلاح فر، سعید (1379). فرهنگ واژه های معماری سنتی ایران. تهران: کامیاب.##- عمرانی پور، علی (1384). هنر و معماری اسلامی ایران (یادنامه استاد دکتر لطیف ابوالقاسمی). تهران: سازمان عمران و بهسازی شهری ایران.##- محمودی، عبدالله (1384). "بازنگری اهمیت ایوان در خانه های سنتی (با نگاه ویژه به بم)". فصلنامه هنرهای زیبا، ش22: 53-62.##- معماریان، غلامحسین (1391). آشنایی با معماری مسکونی ایرانی، گونه شناسی درون گرا. تهران: سروش دانش.##- معین، محمد. فرهنگ فارسی، ج1. ذیل "ایوان".##